1. Przemyśl  jeszcze raz swój pomysł

- nic tak nie prowadzi do frustracji całego zespołu, jak wymyślanie szczegółów na każdym spotkaniu, które miało być krótkim spotkaniem rozdzielającym pracę na przyszłe tygodnie

- bądź analitykiem – to najtrudniejszy fragment, często myślisz  o pomyśle, z zapałem i entuzjazmem,  te uczucia często wykluczają zdrowo rozsądkowe upraszczanie funkcjonalności

2. Niech „Fremium” będzie z Tobą

- wymyśl i lub zaadaptuj model biznesowy – Google przez 2 lata nie miało pojęcia jak zarabiać na swoim algorytmie. To trudny etap. To właśnie model  biznesowy określi twoją docelową grupę klientów ( użytkowników) , którzy będą płacić twoje rachunki i pozwolą na działanie innych.

- usuń reklamy i jeszcze raz sprawdź czy potrafisz w jakikolwiek inny  sposób zarabiać – nie wszystkim ta propozycja się spodoba, ale dla większości  rozwiązań w Internecie  była by tym co potrzebowaliby użytkownicy i świat.

3. Otocz się najzdolniejszym  ludźmi jakich znasz lub możesz poznać

- spraw aby myśleli o tym pomyśle jak o swoim. Tak naprawdę nie ma większego znaczenia kto wymyślił jak zmienić świat, zapamiętuje się tylko skutecznych realizatorów

- nie bój się pytań –otoczyłeś się najzdolniejszymi ludźmi.  Jeśli zadasz pytanie nie oznacza że jesteś nieprzygotowany ( choć uczucie jest podobne, szczególnie jeśli nie zrozumiałeś nawet odpowiedzi, ale to właśnie oznacza że wybrałeś najlepszych

- nie oszukuj, obietnice są ważniejsze od umów. Spraw aby wszyscy zaangażowani w projekt wiedzieli to i przestrzegali.

4. Inwestuj i daj inwestować innym

- inwestycja to nie tylko pieniądze, to czas, wiedza, talent innych, którzy mogą CI to dać w zamian za udziały w przyszłym sukcesie. Tak samo ryzykują i tak samo oczekują gratyfikacji . Podziel się z nimi sukcesem i spraw aby to był ich OSTATNI PROJEKT .

- nie zaczynaj szukać  wśród największych – zacznij szukać wśród najbliższego otoczenia.  Większość dużych inwestorów nie zarykuje w pomysły zmieniające świat.

- jeśli nie podzielasz spiskowej teorii dziejów i uważasz że możesz  spokojnie opisać  swój pomysł we wniosku o dofinansowanie Unii  – zrób to.  W innym przypadku do końca życia nie mów nawet najbliższym o swoim tajnym planie i pomyśle. Wnuki stracą do Ciebie szacunek J

5. Metodyka, Metodyka, Metodyka –

- wykorzystaj metodykę prowadzenia projektów – Zainwestuj w jakąś metodologię prowadzenia projektu – najlepiej w  którąś ze zwinnych takich jak SCRUM , Extreme Programming – dzięki temu  będziesz zarządzał przedsięwzięciem z większą pewnością, choćby był to twój pierwszy projekt. Dzięki metodologii, okaże się że terminy są jak najbardziej realnymi i potrzebnymi kamieniami milowymi twojego pomysłu. Dzięki temu zespół będzie mówił jednym językiem. 80 % prac zostaje wykonana w ostatnich 20% czasu, który pozostał na zakończenie zadania ;-).

Nic tak nie podnosi morale zespołu jak zbudowanie funkcjonalności, która jest zamknięta i możemy się już nią cieszyć. Małe, ciągłe sukcesy są lepsze od dużego jednego spektakularnego sukcesu.

6. Bądź otwarty

- spróbuj użyć Open Source – i nie tylko dla oczywistych oszczędności, Open Source – szczególnie w dziedzinie oprogramowania do tworzenia oprogramowania jest najbardziej rozwojowy. Jeśli bierzesz coś od społeczności – spłacaj długi.  Twoje kawałki kodu też mogą się komuś przydać, zresztą jeśli coś tworzysz dla społeczności, często są to najlepsze kawałki kodu.

7. Noś głowę w chmurach  (Cloud Computing)-

- dziś wiele rozwiązań może  być przeniesionych do chmury,  co szczególnie w początkowym okresie daje mnóstwo korzyści . Wirtualne Serwery, wirtulane dyski, wirtualne kolejki, wirtualne bazy danych. To wszystko niesamowicie uprawdopodobnia mniejsze problemy w razie niewątpliwego sukcesu. Wyobraź sobie konieczność odpalenia dodatkowych 30 serwerów lub wykorzystanie tylko na chwilkę 5 TB danych dostępnych dla użytkowników. Najważniejsze że płacisz tylko tyle ile potrzebujesz w danej chwili. Inna faktura dla 10 użytkowników i inna na 10 milionów.

8. Ustal priorytety

- dzięki określeniu priorytetów będziesz trafniej  podejmował decyzję. W fazie budowy prototypu funkcjonalność będzie bożkiem któremu będziesz składał ofiary, w fazie projektowania interfejsu zdradzisz go na rzecz usability, aż wreszcie będziesz mógł odpowiadać na pytanie dlaczego użytkownicy muszą wstawać o 3 w nocy aby dodać coś do swojej aplikacji . Zastanawiające jest że czasem nawet najwolniej działająca usługa ale spełniająca potrzeby jest tą która zwycięży w rywalizacji o złoto runo Internetu. Na zajmowanie się skalowalnością i wydajnością trzeba zasłużyć.

9. Upraszczaj, upraszczaj –

- wielcy twórcy tworzą dzieła proste ale nie za proste. To od Ciebie zależy czy twój pomysł będzie wykorzystywany przez innych. Jeśli ty sam, szczerze, chciałbyś używać Twojego dzieła, oznacza że możesz zrobić to dla siebie. Oczywiście że nie wiesz czego chcą użytkownicy, ale możesz dać im rozwiązanie, które ich zadowoli. Pamiętaj, że istnieje stara chińska klątwa „Obyś dostał czego chcesz”. Jak to możliwe że Ipod jako najbardziej zamknięty odtwarzacz MP3 podbił świat?

10. A teraz weź się do pracy –

- tworzenie przedsiębiorstwa na podstawie pomysłu może być tym co jest najtrudniejsze. Daj z siebie wszystko.

To co dziś nazywamy Internetem ( WWW) ma dopiero 20 lat. Porównując z rozwojem telewizji , która była dostępna komercyjnie od lat 30, Internet to telewizja lat 50. To dopiero początek.

Rewolucją jest Web Office, który ma być dostępny za darmo na platformie Windows Live za to z reklamami, lub dla użytkowników płatnych wersji. Dlaczego to rewolucja?
Po pierwsze – pierwszy Office który będzie kamieniem milowym w rozwoju oprogramowania dla chmury
Po drugie – Microsoft dogania konkurencją, w akurat w tym momencie przegania Google z jego Google Doc. Office Web ma być największą aplikacją JavaScript i ma być dostępny dla FireFox, Internet Explorer, Safari ( ciekawe dlaczego nie w Chrome ;-))
Po trzecie – jeśli WEB Office stanie się sukcesem, okaże się że MS będzie tworzyć więcej oprogramowania działających w chmurze, z wykorzystaniem płatnych reklam. Można sobie wyobrazić oprogramowanie giganta z Redmond udostępnione za darmo, ale z wbudowanym modułem reklam ( łącznie z systemem operacyjnym, jeśli połączyć to z możliwością zakupu aplikacji jedynie poprzez Microsoft Store, model biznesowy powinien móc zrealizować pomysł DARMOWEGO SYSTEMU OPERACYJNEGO MICROSOFT 1.0 – który kiedyś musi zostać wydany). Dzięki temu modelowi miliony użytkowników Internetu ma darmowe konta pocztowe a ten model to podstawa całego Web 2.0.
To posunięcie można nazwać początkiem Microsoft 2.0 i jeśli gigant nie zejdzie z tej drogi, ostatnie nie najlepsze lata zamienią się w złote lata oprogramowania dostępnego za darmo a przynoszącego dochody właśnie z reklam.
Najważniejsze że gigant znalazł rywala i wojna między Google a Microsoft, będzie dla zwykłych użytkowników oznaczała masę dobrych rozwiązań, korporacyjne wyścigi na pomysły i może kiedyś darmowy świat zupełnie legalnego oprogramowania dostępnego w systemie operacyjnym XXI wieku – przeglądarce Internetowej. I nie dziwię się że Microsoft zdecydował się, na tak pewnie drogi w realizacji, clip promujący Office 2010, bo sam ten klip obejrzało pewnie i przesłało sobie tyle użytkowników że trudno inaczej było by dotrzeć z przekazem o rewolucji. A clip jest niezły i mówią po polsku ( coś około 1,10 minuty – Gdzie jest Czczionka? ;-))

Czy można to jakoś powiązać i czy ogłoszenie tej wiadomości jest wyciekiem z naprawdę doskonałej korporacyjnej maszyny prawdy?
Nie sądzę ;-)
Można to raczej powiązać z planami ogłoszenia w poniedziałek, nomen omen 13.07.2009, nowego sekretnego planu Microsoft dotyczącego Cloud Computing(Azure) i Office Live na konferencji Worldwide Partner Conference 2009.

Wszystko to oznacza nie mnie nie więcej że Google idzie na wojnę z Microsoft, te działania są przemyślane i niezwykle synchronizowane w czasie. Przypomnę że podczas prezentacji nowej wyszukiwarki Bing – chłopaki z Google ogłosiły światu Wawe, przy oklaskach na sali własnej konferencji. Sama zakończenie Bety Google Doc jest sygnałem że dojdzie do konfrontacji pomiędzy tymi dwoma platformami Google Doc i Microsoft Office Live. To wojna o pomiędzy aplikacjami SaaS, a nie wojna Cloud Computing.
Pytanie co będzie się działo podczas premiery Windows 7? Pewnie Google udostępni kod źródłowy swojego systemu operacyjnego i trudno to będzie przebić, nawet MS będzie miał problem.
Co oznacza wojna między Google a Microsoft? Myślę że to wojna nie tylko o terytorium sprzedaży, to raczej wojna o zmianę lidera w nowym świecie informatyki w jakim żyjemy. Może być naprawdę ciekawie ;-)

Budujemy swój startup w pocie czoła i z niemałymi problemami. Większość czasu jednak nie tracimy na wymyślanie funkcjonalności, bo nad nią myśleliśmy od roku. Często trochę maniakalnie, nie potrafiliśmy o niczym innym rozmawiać, a pomysły przychodziły bez zaproszenia w najmniej oczekiwanych miejscach i czasie. Kilkakrotnie zastanawiałem się dlaczego teraz, dlaczego teraz mam pomysł, który jest może NAJ pomysłem jaki wymyśliłem i ale nie bardzo przyda mi się podczas spaceru z synem ;-).

Podczas rozwijania naszego startupu, zastanawiamy się dlaczego w Europie tak mało jest świeżych pomysłów. Dlaczego ludzie utalentowani, często bardziej niż my, budują aplikacje tylko w swoim ojczystym języku. Żyjemy w Europie, wspólnie. Jaki świat byłby piękny gdyby moglibyśmy porozumiewać się czystym ASCI, tak jak nasi koledzy za oceanu. My tylko przeklinając możemy to powiedzieć w ASCI, a nie musimy użyć UTF-8 ;-). A klniemy często, oto lista na co:

• zmieniające się Api w momencie, kiedy właściwie kończymy daną funkcjonalność,

• niedziałający kod, od tych którzy zapewniają że działa,

• różnice w europejskim a amerykańskim EC2 i S3,

• na szybko upływający czas

Na europejskiej stronie Techcrunch są dostępne nominacje do nagrody The Europas 2009.

Jeśli ktoś zdoła odnaleźć naprawdę innowacyjny pomysł, proszę o zostawienie w komentarzu.

http://uk.techcrunch.com/2009/07/06/the-europas-shortlist-our-nominees-for-the-best-in-europe/

Pytaniem jest, co odróżnia te startupy od tych za oceanu, i naprawdę nie piszę z powodu kompleksu ?

Może to nie my, tworzący startupy, a CI którzy je finansują są problemem w Europie. Może zamykamy się i nie potrafimy bez kompleksów bronić swoich pomysłów przed realiami tworzenia, które często zmieniają nie do poznania świetny pomysł. A może właśnie język jest naszym problemem. Jeśli piszesz aplikację dla niszowego zastosowania w języku angielskim ,znajdziesz w tej niszy pewnie z milion użytkowników, w każdym z krajów Europy po kilkanaście razy mniej, ale jeśli je zsumować w całej Europie, okaże się, że to podobne liczby. Myślę, że właśnie bariera językowa i brak globalnej myśli innowacyjnej to problem naszej starej Europy. Ale pracujemy nad tym ;-) i dobrze się przy tym bawimy.

Jeśli nawet nic nie wyjdzie z naszych wielkich planów – przynajmniej będzie „piękna katastrofa” tak jak w filmie który powinien się nazywać:

Mother of all startups czyli Greg Zorba

To fim o startupach, bezapelacyjnie. Studium przypadku. Oto przepis na startup według filozogii Zorby:

Po pierwsze musisz mieć „Wielki Szalony Plan”, motywacje i inwestora. ;-)

I nawet jeśli się nie uda (80 procent starutpów nie przeżywa 18 miesięcy) to będzie piękna katastrofa.

„A man needs a little madness or else he never dares cut the rope and be free” ZORBA :-)

Czym jest Bing? Wyszukiwarka, – której głównym celem jest wstępna decyzja o przydatności, kategoryzowaniu wyników.

Jeśli wpiszemy np. ColdPlay dostaniemy wyniki  poukładane w poszczególne kategorie, oczywiście dynamicznie. ( ColdPlay to mój jeden z ulubionych zespołów więc ostrożnie z komentarzami ;-))

http://www.bing.com/search?q=cold+play&form=QBLH

Dzięki temu nie musimy szukać zdjęć, piosenek, tekstów, video, biletów na koncert .

Różnica pomiędzy Bing a Google jest we wstępnym posegregowaniu wyników wyszukiwania. Google zostawia nas sam na sam z linkami, choć w wersji .com można już przynajmniej segregować po dacie. Bing idzie o krok dalej robiąc całą brudną robotę za nas ale również tylko w języku angielskim, w polskim jest tylko wyszukiwarką.

Porównanie wyników w narzędziu Paul Savage:

http://www.blackdog.ie/google-bing/search.php

Czy to się sprawdzi?Myślę że tak.

Czy BING wygra z Google?

Myślę że Microsoft podszedł do sprawy bardzo biznesowo i jeśli zauważymy, że możemy również wyszukiwać produkty (Shopping) okaże się, że wiele rozwiązań typu ceneo.pl i naprawdę innowacyjny peryskop.pl, może stracić rację bytu ( budżet na reklamę Bing.com to obecnie 100 mln dolarów). Choć można zważyć że ta funkcji żywcem jest przeniesiona z Yahoo, choć tam odpowiada za to partner Yahoo.

Dziś nowego znaczenia nabiera powiedzenie „Gdzie dwóch się biję tam trzeci traci” ;-).

Kolejny raz Microsoft próbuje tego co zawsze się sprawdzało, wkroczyć na rynek z produktem, który oferuje funkcje oferowane przez konkurentów, ale wystarczająco lepiej aby stać się prawdziwym konkurentem a chwilę później liderem.

Nie wydaje się że Bing będzie pogromcą Google, ale może spowodować lekką niestrawność w przejrzystym i szczelnym modelu biznesowym Google. Dla nas korzystających na co dzień z googlowania to naprawdę dobra wiadomość. Przyszłością są pewnie, agregatory specjalistycznych wyszukiwarek prezentujące z dane z możliwością rankingu z elementami WEB 2.0. Szkoda że projekt Glue Yahoo jest chyba nierozwijany i działa tylko w Indiach.

http://in.glue.yahoo.com/;_ylt=AlGfwA12LYnahzrmam.RMKLG83wv?query=cold+play

To te same dane, ale w formie która mnie osobiście bardziej odpowiada.

A teraz nie zupełnie z innej beczki. Bing nie byłby tym czym jest bez http://www.powerset.com/ który Microsoft przejął prawie dokładnie rok temu. Co takiego jest specjalnego w Powerset, a to że pomysły na wyszukiwanie w języku naturalnym zaczerpnięto z mojego kultowego miejsca, gdzie jeśli mógłbym się urodzić jeszcze raz chciałbym pracować w latach 70. To tam wymyślono:

Drukarkę laserową, Ethernet, Stację roboczą, WYSWIG, GUI, Programowanie obiektowe i wiele innych których dziś używamy. To stamtąd mamy interfejs Macintosh, Windows. To miejsce kultu każdego prawdziwego geeka i jeśli miałbym otworzyć biuro podróży GeekTravel, miejsce nr 1 to właśnie PARC XEROX.

Zawsze mnie ciekawiło dlaczego akurat PARC jest centrum innowacji XX wieku i co trzeba zrobić aby dziś zbudować internetowy odpowiednik PARC. Myślę nad tym od tak dawna, że dopiero rok temu zdałem sobie sprawę że dziś jest to możliwe. I tutaj muszę zdradzić tajemnicę, to właśnie nad tym pracujemy :-)

]]> http://synergypeople.wordpress.com/2009/06/02/microsoft-bing-vs-google/feed/ 5 Damian Swiderek http://synergypeople.wordpress.com/2009/05/31/przyszlosc-portali-spolecznosciowych/ http://synergypeople.wordpress.com/2009/05/31/przyszlosc-portali-spolecznosciowych/#comments Sun, 31 May 2009 12:13:48 +0000 Damian Swiderek http://synergypeople.wordpress.com/?p=130 […]]]> Mam dobrą informację, dla każdego, kto przespał ostatnich paru lat rozwoju Internetu – może się zapisać do minimum tysiąca portali społecznościowych. Ma do wyboru od miłośników tatuaży po wspólne planowania przyszłości po reinkarnacji. Pytanie które się nasuwa to:
Czy jest to nam do czegoś potrzebne?
Myślę że to naprawdę ważne pytanie. Bo jeśli liczba internautów to ponad miliard ludzi, to np., mój ulubiony Facebook to ponad dwieście milionów użytkowników. Nazwiemy ,dla uproszczenia, portale społecznościowe FMY2K. Facebook + Myspace + YouTUBE + 2 tysiące innych portali społecznościowych .

Może nam się to nie podobać że FMY2k istnieją i mają się dobrze, możemy traktować to jako bezsensowne tracenie cennego czasu internautów, ale śmiem twierdzić że tak nie jest. Po pierwsze portale społecznościowe to pierwsze w świecie medium do zapisu. Do dziś przeciętna osoba spędza przed telewizorem ponad 3 godziny. Dzięki temu jesteśmy karmieni papką informacyjną, negatywnymi emocjami i płaską rozrywką, krzyżówkami tandety . W sieci możemy podzielić się naszą pasją, emocjami, pomysłami. Nie mnie oceniać ich jakość lub przydatność rodzajowi ludzkiemu. Wiem jedynie, że jeśli większość z Nas, (mała dygresja – czytając ten tekst jesteś drogi czytelniku w grupie 7 procent internautów, ludzi czytających blogi, co niestety powinno dać CI do zrozumienia że jesteś trochę inny ;-), należy do jakiegoś portalu społecznościowego to za sprawą wewnętrznych korzyści. Zapisując się do poszczególnych portali społecznościowych każdy z nas świadomie lub nieświadomie podążał za korzyściami które daje przynależność w nich.
Jakie możliwości daje nam członkostwo ( brzydkie słowo, ale jeszcze do niego wrócę ;-):

• możliwość spotkania kogoś znajomego,

• możliwość spotkania kogoś nieznajomego, który stanie się bardzo znajomym

• dzielenie się pasjami i emocjami z tymi których w życiu nie widzieliśmy

• możliwość tworzenia własnej marki w Internecie, która będzie fenomenalnie nie związana z możliwościami w realu

• być zauważonym przez tych których my zauważyliśmy

• podążać ze swoją mroczną lub lśniącą ekshibicjonistyczną stroną osobowości

• mówić prawdę, kłamać, mieć cięty język, flirtować, oczerniać, bronić stanowiska, być konsekwentnym, uprawiać sex w 3D, 2D i w D.

• przeniesienia tego wszystkiego na nasze realne życie

   

Jeśli dziś Web 2.0 jest synonimem płytkich pomysłów, to tylko przez twórców, którzy w pędzie za 2 Facebookiem, 3 naszą – klasą, po 3 miesiącach kodowania na kolejnym zlocie startup’ów krzyczą najgłośniej – OTO NASZE DZIEŁO i tu prezentuje stronę webową która nie rozwiązuje żadnego problemu dzisiejszego lub przyszłego świata, za to w głowach twórcy jest złotym runem, żyłą złota i 1666666 zł w wymowie Den’ego De Vito. Dziś świat startupów i ich właścicieli przypomina trochę wyścig na dziki zachód. Każdy z nich w odpowiednim stroju, T-shirt zastąpił kamizelkę rewolwerowca, klawiatura – broń, myszka – lejce, a wóz to zlepek wiedzy i technologi. Dziś każdy może wyruszyć w pełną przygód podróż aby wbić paliki znaczące jego terytorium w Web 2.0 i wybudować na niej Ranczo 2.0.

Jeśli tylko wszystkie te atrybuty Dzikiego Internetu wzbogacić o pomysł, który ma szansę rozwiązać problemy dzisiejszych ludzi żyjących realnie, moglibyśmy być, i w moim przekonaniu jesteśmy, świadkami rewolucji. Rewolucja która cicho zmienia świat. Do każdej rewolucji potrzebna jest iskra, tą iskrą w czasach bańki Internetowej był Amazon, lub bardziej ich debiut giełdowy, w przypadku Web 2.0 to powrót do korzeni Internetu oddania go w ręce użytkowników i oczywiście wyceny i transakcje Facebook, MySpace, YouTube. To podziałało na wyobraźnię większości młodych ludzi, że mogą stworzyć dla siebie, w swoim zaprzęgu Web 2.0, świat otoczony splendorem i banerami reklamowymi, z których gotówka bezpośrednio jest przelewana na prywatne konto w bardzo prywatnym banku.

I tu pytanie gdzie podziało się myślenie o innych, o ich potrzebach? Myślę, że można tutaj zastosować moje ulubione słowo czyli ORAZ. Bo tak naprawdę można mieć jedno oraz drugie, dawanie oraz branie, zarabianie oraz pomaganie. Słowo ORAZ to konsensus a nie kompromis pomiędzy biznesem i rozwiązywaniem problemów innych.
Dziś możemy stworzyć mini portal społecznościowy anty społecznościowy taki ANTYSOCIAL i w momencie osiągnięcia 30000 użytkowników staniemy się portalem ze wszystkimi konsekwencjami, między innymi koniecznością płacenia rachunków za nasz pomysł. Tak naprawdę każde kliknięcie w nasz portal można przeliczyć na gotówkę. Małe sumy, które mnożąc razy ilość użytkowników dają sumy, które potrafią wprowadzić w stan apatii, niejednego księgowego. Dlatego jeśli masz dziś pomysł postaraj się rozwiązać problem konkretnych użytkowników, nie rób portalu dla wszystkich, oni już mają konto w FMY2K, stwórz coś dla 30000 ludzi takich jak ty, znasz swoje potrzeby i rozwiązując je, zmienisz przynajmniej swoje życie.

A jaka jest przyszłość portali społecznościowych? Tutaj wrócę do słowa którego użyłem na początku. Dziś Członek portali społecznościowych wypełnia treścią, filmiki, zdjęcia, komentarze, profile, robiąc to dla siebie nie myśląc o tym ze to właśnie jego treść i jego często pasja jest zamieniana przez WEB 2.0 w milionowe wyceny poszczególnych portali. I jak ma się czuć nasz biedny członek, dziś nie mając nic z dzielenia się swoimi pasjami. A przecież można użyć słowa ORAZ i połączyć, pasję i korzyści, dzielenie się i wymierne korzyści. Myślę że to właśnie droga portali społecznościowych. To właśnie w mojej definicji właśnie WEB 3.0, a nie semantyczny internet, gdzie będę mógł językiem naturalnym zadać pytanie, ale gdzie Internet będzie pomagał mi przetrwać kolejny kryzys i spowoduje że życie każdego z nas, w którym jest pasja tworzenia, zostanie uwolniona i nagrodzona i gdzie jako ludzie starsi, będziemy inaczej przeżywać starość w NEXT Second Life, NEXT Facebook, a na pytanie wnuczka o to, dlaczego nie próbowałem w Dzikim Internecie, odpowiemy „Oj próbowałem, próbowałem” wspominając może najlepsze czasy naszego życia.

Ps. Trochę amerykański ale fajne video o przesłaniu że przedsiębiorczość to nie tylko myślenie o pieniądzach.

A gdzie model biznesowy, pytam?

No jak to gdzie? Stworzymy społeczność, będzie baza użytkowników, będą reklamy, znajdą się tacy co to kupią…

Siedzę, oceniam, analizuję a w myślach rodzi się tylko jedno określenie.. „po prostu żal.pl”… tragedia … dlaczego tak utalentowany człowiek nie wykorzystuje swojego potencjału… a autor… przekonany o szybkim sukcesie udowadnia, że jedyne co go blokuje to brak funduszy na start.

SPOŁECZNOŚCI – moim modelem biznesowym! – czy aby ta era już nie przemija?

Dlaczego wszyscy uważają, że kolejny portal społeczności może odnieść taki sam sukces jak LinkedIn czy NK? Czy nadal jesteśmy tak chętni by stać się członkiem kolejnej grupy, społeczności, klanu… Zastanów się drogi czytelniku, czy zapisałbyś się do takiego portalu…?

 Ja, niestety nie – mam dość kolejnego pomysłu na budowanie networkingu osób, którzy noszą takie same bokserki albo wolą blondynki od brunetek..

Więc pytam … czy naprawdę nie stać nas na nic lepszego, własnego, innowacyjnego… czegoś co nie będzie kopią pomysłu zrealizowanego za Wielką Wodą? Jeżeli rzeczywiście nie stać nas na nic lepszego, to… sami możecie dokończyć to zdanie…

 Ja dokończyłbym je tak … jesteśmy skazani na porażkę.

To „COŚ” to często, SOP (wymowa es-oo-pii). Syndrom SOP, czyli  „Sen O Potędze”, moje ulubione powiedzenie często dobrze opisujące nastawienie takich osób do siebie i swoich pomysłów. Po euforii, gdzieś już na granicy z depresją, Pan Jan, staje w oczy w oczy z realnym światem. Spotkanie to okazuje się niemiłym zgrzytem w pięknie zaplanowanej maszynie zwanej międzynarodowym sukcesem i przyszłą wartością kont bankowych wyglądających jak długość liczb pierwszych wykorzystywanych w kryptografii asymetrycznej. W zderzenia z inwestorami i wykonawcami – developerami pojawiają się dwa główne problemy, które mogą zniechęcić Pana Jana do realizacji swojego pomysłu.

Problem z Inwestorami to rzecz, którą opisaliśmy na naszym blogu kilka razy, a może się jeszcze pogłębić poprzez kryzys w sektorze finansowym.

Dziś kolej na programistów, a właściwie wszystkich, którzy znając narzędzia potrafią zamienić pomysł w dzieło.

To często sztuka, która wynika z osobistych talentów, trudna do nauczenia. Takie osoby potrafią przelewać pomysły na kod, na schematy, w sposób dla innych niedościgniony, w czasie i lekkością tak naturalną jak oddychanie. To pewnie około 20 % dzisiejszych developerów, tworzących z pasją kod wykorzystywany często przez innych developerów. To właśnie ludzie, których nazwiemy NadDeveloperami.

Problemem jest, że tylko część tych ludzi potrafi wymyślać naprawdę dobry PZŚ. Bo pomysł biorą się z potrzeb normalnych ludzi, organizacji, a nadprogramiści często nie mają z nimi kontaktu lub  co więcej unikają go, aby świat nie rozpraszał ich podczas tworzenia kodu kolejnego PZŚ, należącego do firmy, w której pracują. Ci programiści rzadko narzekają na brak pracy. Są zalewani pomysłami takich ludzi jak nasz pan Jan, i nie dziwię się, że traktują ich obcesowo. Pierwszy kontakt z starannie wybranym naddeveloperem nasz Janek przypłaci zatruciem alkoholowym mającym ukoić konflikt pomiędzy ego, superego a popędami. Bo jak zareagować na krytykę naszego genialnego pomysłu? Bo jak odpowiedzieć na stwierdzenie, że pomysły może mieć każdy i kolejny Facebook już nie powstanie?

Pojawia się, więc pytanie jak powinniśmy zmienić model tworzenia nowych rozwiązań szczególnie w IT i Internecie, aby pasował do rzeczywistości nawet tej kryzysowej i wykorzystywał inżynierię produktów gotowych skrócić czas projektu o lata świetlne w porównaniu z tym, z czego korzystaliśmy 10 lat temu. Jak dziś stworzyć możliwości, które w kraju, moim zdaniem najzdolniejszych programistów, mogły zarazić do przedsiębiorczości kolejne rzesze ludzi, którzy na próżno będą szukać pracy w korporacjach i dużych firmach?

Po pierwsze jestem głęboko przekonany, że to właśnie dzięki Internetowi jest możliwe. Tym czymś, co to spowodowało, jest zarówno technologia, ale i możliwości WEB 2.O, które zakładają, że każdy dziś może tworzyć, ale tylko nieliczni stworzą coś naprawdę cennego.

Moim zdaniem dopiero synergia wielu ludzi, nawet o umiarkowanych talentach tworząca zespół, może pomóc naszemu Jankowi. Tworząc taki „dream team”, nie chodzi mi tylko o programistów, potrzebujemy ludzi, którzy stworzą nam możliwość działania na polu 360 stopni, w każdym kierunku rozwoju firmy. To trochę jak budowa domu, wieżowca. W zależności od tego, co budujemy musimy znaleźć zupełnie innych ludzi (nie piszę o zasobach, bo twierdzę, że mogą nie mieć żadnego znaczenia, lub ich znaczenie jest marginalne). Każda budowa to trochę inne wyzwania, nie tylko, co do wielości budynku (skalowalność budownictwa jest na razie bardzo mała, co innego aplikacji webowych; -)), ale często do pomysłu, ilości detali. Trudno wyobrazić sobie, aby chcąc stworzyć piękny, wysoki, nowoczesny biurowiec mógł go stworzyć tylko inżynier. Tu potrzebny jest architekt, połączenie inżyniera z artystą, kogoś, kto posiada talent estetyczny, artystyczny, który zaplanuje dla inżyniera plany, które ten po obliczeniach i swoich modyfikacjach, przekaże majstrom a oni za pomocą odpowiedniego API J i odpowiednio dobranym protokołom komunikacyjnych – pracownikom budowlanym, a którzy będą tworzyć cegła po cegle nasz budynek, nie zbaczając  ani o krok z drogi do wyznaczonego celu, dzięki planom i kontakcie z architektem, inżynierem. (oj… chciałbym żeby tak wyglądało budownictwo)

I tak właśnie powinna wyglądać praca naszego Pana Jana, znalezienie osób wystarczająco dobrych (to piękna filozofia życiowa), do stworzenia takiego zespołu. Role, które według mnie często decydują o sukcesie przedsięwzięcia i są opisane w różnych metodykach, metodologiach prowadzenia projektów, to:

Pomysłodawca – sponsor pomysłu, zakładamy, że pomysł to PZŚ, a nie kolejna kopia PZŚ z za oceanu.

Architekt –osoba odpowiedzialna za stworzenie wizji dzieła, podejmująca decyzje wyboru drogi do celu

Programista – osoba, które przeleje wizję na kod

Projektant – artysta, który dopełni kod w użyteczne i piękne dzieło, często o urokliwej prostocie,

Inżynier – osoba, która przygotuje infrastrukturę potrzebną do zrealizowania pomysłu i dające pewność, że nasze dzieło będzie dostępne dla użytkowników dłużej niż 5 minut dziennie

Prawnik – osoba, która daje gwarancje pewności, absolutnej pewności, że możemy spać spokojnie

Ekonomista – osoba odpowiedzialna za model biznesowy, który spowoduje, że będziemy mogli spieniężyć nasze dzieło, w ten czy inny sposób, im bardziej „inny” wymyśli, tym lepiej

Marketing (owiec) – osoba, która będzie odpowiedzialna za sprzedaż naszego dzieła, najlepiej jeszcze przed jego wykonaniem, a działania, które zaplanuje i wykona, spowodują, że rynek nie tylko będzie oczekiwał naszego dzieła, ale również tupał z niecierpliwości na pojawienie się naszego „Czegoś, co zmieni świat na zawsze”

Specjalista SEO – zwany także pozycjonowaczem – spowoduje, że Google nawet niepytane odpowie: „„COŚ” czeka na Ciebie, aby zmienić twój świat na lepsze”

X – nie napiszę, co to, ale to właśnie nasz PZŚ;-)

Role Eksperckie –osoby mające wiedzę z zakresu, z którego potrzebujemy wiedzy jak prezydent i premier samolotów.

Prezes – ciekawe czy znajdzie się osoba, która podoła zsynchronizowania wszystkich działań zespołu i co więcej będzie gwarantem sukcesu i determinacji

Jeśli Pan Jan – posiada wiedzę, umiejętności większości tych ról, oprócz programowania, jestem przekonany, że stworzy COŚ.

Ciekawe, że możemy dzięki temu zauważyć że programista w takim przedsięwzięciu, jest co prawda zasobem kluczowym, ale nie jedynym. Posiadanie kodu, nawet nadkodu,  nie powoduje, że przedsięwzięcie zakończy się sukcesem. Dopiero zsynchronizowana praca wielu ludzi powinna zminimalizować ryzyka i dzięki zasadzie 360 stopni doprowadzić do deszczu pieniędzy dla wszystkich członków zespołu.

Teraz możemy się zastanowić, jak stworzyć relację gdzie wszystkie te osoby pracowałyby na rzecz sukcesu. Może właśnie to, że mają wspólny cel jest już elementem, które je połączy. Pozostaje problem jak mają się odnaleźć, jak wzajemnie zaufać, aby nie czuć się wykorzystywanym przez inne osoby. Wydaje się jednak możliwe, że znajdzie nasz Pan Jan takie osoby, dzięki społecznościom internetowym, grupom dziś o wiele łatwiej to zrobić niż kilka lat temu.

Niestety zakładamy tutaj jedyny możliwy model funkcjonowania, który graniczy z wolontariatem, bo większość z osób w odpowiednich rolach, pracując po godzinach będzie tworzyć kroki do krainy spełnienia, czyli wersji ALFA naszego pomysłu. Podstawą tego typu modeli pracy jest zaufanie, gdzie pasja tworzenia wymusza nadejście sukcesu, gdzie doświadczenie zdobyte na żywym organizmie Startupu, przekujemy na naszą zdolność do konkurowania z innymi na rynku pracy, nawet w momencie, kiedy z naszego PZŚ wychodzi KUPA 2.0, (Nie będę tego skrótu tłumaczył). Myślę, że gdyby działania poszczególnych osób od samego początku były oceniane i wyceniane za pomocą opcji na akcje spółki, która by powstała, zrodziłoby to naturalne mechanizmy funkcjonujące w normalnych przedsięwzięciach biznesowych. Każdy wkładałby swój czas spędzony nad projektem, doświadczenie, pomysłowość, kreatywność, zdolność do rozwiązywania problemów, jako swój kapitał w przyszłą lub już istniejącą spółkę a zyskiwałby opcje na akcje tylko za wykonanie pracy na rzecz pomysłu, spółki.

Czy możliwy jest inny model w Polsce, gdzie tak nie wielu jest inwestorów, a każdy z Nas posiada całe kajeciki zapisane PZŚ? Oczywiście, że możliwy. Jeśli nasz pomysł spodoba się inwestorom, którzy posiadają obecnie jeszcze gotówkę, będziemy mogli robić to wszystko za pieniądze od inwestora, żyjąc często dostatnie z pensji wypłacanych, co miesiąc. Niestety jest jedno, ALE. Dziś Inwestor nie będzie inwestował w pomysły, których nie da się sprzedać w terminie późniejszym niż TERAZ. Tak naprawdę to większość PZŚ, nie miało modelu biznesowego, który umożliwiałby wpisanie odpowiednich liczb w rubryki biznes planu, a na pewno już nie na arkuszu przepływu gotówki (patrz historia Google). Po drugie, choć to akurat jest najmniej ważne, będziemy się musieli podzielić z inwestorem wartością przyszłej firmy. Naprawdę rzadkością są przykłady, kiedy inwestor nie ma możliwości zażądać 60-80 procent udziału w firmie w fazie Seed. To daje, 20 % które możemy podzielić na liczbę członków zespołu „DreamTeam”. Dlaczego najmniej ważne? Bo zakładamy, że jeśli mamy Inwestora to oznacza, że będziemy mogli stworzyć nasz projekt minimalizując nasze ryzyko prywatne, a zasoby w postaci gotówki szybko rozwiążą wszystkie nasze problemy ( rzeczywistość jest inna)

Nasuwa się pytanie, dlaczego tak mało jest tego typu projektów Seed, które w przeszłości mogły tak funkcjonować? Odpowiedz nie jest prosta, ale między innym z powodów zasobów, którymi dziś dysponujemy a kila lat temu nawet nie istniały, a które powodują, że przedsięwzięcia tego typu są coraz tańsze. Bo dziś mamy technologie, produkty, aplikacje webowe, które skracają proces tworzenia a gotowy produkt jest możliwy do przeniesienia do świata wirtualnego przez naciśnięcie klawisza. Ten sam biznesplan, który zakładał 10 lat temu kapitał początkowy milion dolarów dziś możemy zrobić o 95 % taniej. I to, o czym piszę nie jest PZŚ, to tylko aktualizacja obecnego sposobu inwestowania i rozumienia startupów i seedów.

Takie pojęcia jak  wirtualizacja i Cloud computing, Amazon Web Services, SaaS, PaaS, Google Aps, Facebook API, Twitter API,  Open ID, Open Source, LAMP, WAMP, GIThub, MS live, Frameworki na czele z RAILS i  DIANGO, MVC, DOT.NET, LinkedIn i wiele innych, powodują że świat aplikacji WEB czeka na nas wszystkich i mówi to co usłyszał w starym dowcipie od Boga pewnie modlący się codziennie wierny, o wygraną w lotto: „DAJ MI SZANSĘ, WYŚLIJ KUPON”. Czasami porostu należy zacząć, zrobić pierwszy krok, więc jeśli masz pomysł, lub umiejętności, nie rzucaj pracy, studiów i zbierz swój DreamTeam, wystarczająco dobrych zapaleńców, i zacznij dziś swój własny PZTWŚ. Pomysł Zmieniający Twój Własny Świat 2.0  w wynajętym garażu ( może być również piwnica, lub Skype) i zrób to zamiast oglądania „House” czy 4400 odcinka LOST.

Już kiedyś, zdecydowałem się, więc na wykonanie kilku telefonów (nie żebym szukał pracy, ale w celach poglądowych) i okazało się, że:

- dobrze płatna praca to – 1700 netto

- młody dynamiczny zespół – to z reguły 2 osoby zajmujące się wszystkim.

A co gorsza, ogłoszenie o pracę przygotowała pani z kadrowego nie konsultując się z zainteresowanymi.
Jednakże, nie o tym chciałbym napisać – ten model znają wszyscy… zaciekawiło mnie jednak spojrzenie na problem rekrutacji, jakie nakreśliła mi grupa studentów – zwanych przeze mnie osobnikami „Alfa”.

Zanim przejdę dalej, krótkie wyjaśnienie: osobnik „Alfa” to pilny student, posiadający nie przeciętną jak na studenta wiedzę, ambitny, znający swoją wartość i gotów „złapać za rogi byka” zwanego dobrze płatną i ambitną pracą.

Wracając do głównego wątku, w rozmowie z grupą takich „Alfa” pojawiło się stwierdzenie, że „nie boją się żadnej rekrutacji, gdyż kod, który wytwarzają ich obroni i zdobędzie uznanie u przyszłego pracodawcy…”. Nie chciałem podczas rozmowy rozwiewać ich idealnego świata, wiec postanowiłem przekonać się jak firmy zareagują na chęć zatrudnienia u nich takiej zdolnej młodej osoby. Pomagając firmom w rozwiązywaniu problemów technicznych, nie jednokrotnie byłem świadkiem jak przebiega taki proces. Pierwszy etap: analiza podań, „ci z certyfikatami… to nie bo ambitni, no chyba, że był to wymóg”, etap drugi: rozmowa kwalifikacyjna – dzięki zaufaniu jakim darzy dyrekcja swoich pracowników, proces ten przeprowadza „Informatyk”, dla którego zatrudnienie osobnika „Alfa” odbierane było jak zagrożenie utraty w przyszłości swoje dobrze płatnej i ciepłej posadki – wiec znowu sito odsiewa najlepszych. Niezależnie od tego jak wartościowy byłby młody człowiek, rynek może go nie chcieć, bojąc się jego wiedzy, umiejętności i zapału (czyż to nie najważniejsze nasze cechy..?).

Pojawia się, więc pytanie: Co zatem ma zrobić z sobą taki osobnik „Alfa”? Moim zdaniem ma dwie drogi wyboru:

1)      Zostać koderem w jakiejś dużej firmie informatycznej, gdzie będzie pisał fragmenty kodu pozbawiony możliwości rozwoju i KREATYWNEGO TWORZENIA,

2)      Może z innymi osobnikami „Alfa” założyć własną działalność i próbować konkurować na rynku oprogramowania – zakładam, że mają pomysł na biznes,

3)      (trzecia droga z dwóch) zostać najemnym wirtuozem sztuki pisania oprogramowania, realizującym wizje innych osób sponsorowanych przez inwestorów.

Którą drogę wybierze nasz osobnik „Alfa” zależy od jego odwagi, bądź też lenistwa. Opcja pierwsza jest najbezpieczniejsza – trzeba tylko pozbyć się swoich marzeń i snów o wielkości, w drugiej opcji ma szanse rozwijać swoje pomysły lub pomysły grupy, a w razie nie powodzenia wybrać opcję 1. Natomiast trzecia opcja, cóż… praca w międzynarodowych zespołach, branie udziału w innowacyjnych projektach zmieniających otaczającą nas rzeczywistość, wiąże się z ryzykiem poświęcenia czasu mrzonkom, ale i rozwojem, doświadczeniem a niejednokrotnie partnerstwem w firmach i czerpaniem korzyści z wyników pracy… Wielu inwestorów poszukuje osób, które zaangażują się w projekty za początkowo niskie wynagrodzenie z możliwością uzyskania opcji, które po wydaniu finalnego produktu zamienione zostaną na akcje przedsiębiorstwa, ale czy „Alfa” jest w stanie zaryzykować i poświęcić czas? Na to pytanie nie jestem w stanie odpowiedzieć jednoznacznie, wiec pozostawię je zawieszone w próżni dla wielkiej rzeszy osobników „Alfa”.

Na konferencji MIX09 jedną z wiadomości, która mnie zelektryzowała, oczywiście oprócz premiery finalnej wersji Internet Explorer 8 (IE8), była wiadomość, że YOUTUBE wykorzystuje już dziś Silverlight.  

 http://www.youtube.com/marchmadness

Ciekawe ilu z Was wie, co to jest MarchMadness ;-). Ja nie, natomiast, co oznacza wykorzystanie Microsoft Silverlight przez YouTube pozostaje pytaniem czy przypadkiem nie oznacza to migracji do nowego standardu? Może będzie wykorzystywany do płatnego streaming’u video.